RAI Fietst voor AMREF

Filmpjes van alle etappes Kenya Classic!

Katelijn — Wed, 30 Nov 2011 09:37:19 +0000

Voor de oplettende thuisblijvers bleek het best moeilijk om de RAI fietsers er uit te halen in de filmpjes. Vandaar hieronder het bijbehorende pakje bij de film van de dag!

Dag 1:De Start van de Eerste Kenya Classic

Dag 2: Het Groene \’Leger\’ en de Baobab\’s

Dag 3: Op bezoek bij de Masai

Dag 4: Het Ultieme Stukje van deze Trip

Dag 5: Elke Avond weer een Gespreid Bedje

Dag 6: Het Is Echt Bijzonder

Verslag laatste dag en ontvangst op Schiphol:

http://www.youtube.com/watch?v=chJmPlgOD7w

Kenya Classic/ AMREF Flying Doctors: Een mooie ervaring en een fantastisch goed doel!

Dorien — Wed, 02 Nov 2011 21:35:28 +0000

Een bewogen, druk, gezellig en bij vlagen pijnlijk half jaar met als hoogtepunt de afgelopen week in Kenya. Altijd al een warm hart voor ‘het goede doel’, maar op deze manier een bijdrage leveren is, zoals iedereen al zegt, ‘a once in a lifetime experience’. Toen ik een half jaar geleden ingeloot werd, sloeg na de euforie direct de twijfel toe. Ga ik het bedrag wel binnenhalen, krijg ik mijn conditie wel op pijl, kan ik dat emotioneel wel aan (ben sinds ik mama een enorme huilebalk..)? Het bedrag binnenhalen bleek de minste zorg. Wat een ontzettend fijne ervaring om te merken dat zoveel mensen je willen helpen. Veel reacties uit onverwachte hoeken, veel gulle giften (zowel particulier als zakelijk) en veel mensen die op een andere manier een steentje wilden bijdragen. We hebben een aantal mooie evenementen georganiseerd, waar we enorme bedragen hebben opgehaald! Met een warm gevoel denk ik terug aan onder andere de gastlessen en de sponsorloop op de basisschool van Lars (dank De Meander!), onze RAI Zomerborrel (dank collega’s) en aan Recruiters@TheBeach (dank Martijn en Dennis!). Alles bij elkaar heb ik ruim € 13.000 opgehaald voor AMREF Flying Doctors en daar ben ik best een beetje trots op!

Het trainen is me ook alles meegevallen. Heel fanatiek ben ik de eerste twee weken trouw iedere dag op de fiets gaan zitten. Op dag 1 een half uurtje en steeds met 10 minuten uitgebouwd. Heerlijk bij zonsopkomst door de polder. Maar het viel toch wel een beetje tegen. Pijn in mijn rug en serieuze zadelpijn brachten me weer eens aan het twijfelen, maar een beetje discipline en het boekje Vrouw en Fiets (dank Bret!), deden die twijfel als sneeuw voor de zon verdwijnen. Mijn conditie en snelheid gingen met sprongen vooruit, ik begon er echt lol in te krijgen en ik begon zelfs al met het plannen van de volgende tocht, terwijl ik nog in het zadel zat. Al moet ik wel zeggen dat ik echt niet gebouwd ben om te klimmen en ook alleen fietsen is toch echt veel minder fijn is. Ik keek dan ook iedere week uit naar onze groepstrainingen op donderdagavond!

Jammer dat een maand voor vertrek een kaakontsteking en bijbehorende kaakoperatie roet in het eten hebben gegooid. Nooit gedacht dat zo’n ‘mini’-ingreep van een kwartiertje bij de kaakchirurg en een stevige antibiotica voor zo’n conditiedip zouden zorgen. Om die conditie toch een beetje op pijl te houden heb ik een Tacx geleend, zodat ik binnen op een mountainbike kon fietsen. Jongens, wat is dàt een draak. Alleen fietsen bij zonsopgang door de polder met wind tegen is ineens een feestje vergeleken bij een half uurtje op de Tacx. Langer dan een half uur was het ook echt niet vol te houden..

Met iets minder conditie dan gepland, maar met enorm veel zin, ben ik 22 oktober aan het echte avontuur begonnen. Heel vroeg op Schiphol met een lichte kriebel in mijn buik,uitgezwaaid door man en kinderen (boven verwachting zonder tranendal), alle deelnemers herkenbaar aan een enorme fietsdoos. Al op Schiphol maakten wij als RAI team duidelijk dat we goed in de sponsors zaten, want de eerste gesponsorde groepsfoto was aldaar een feit. De rest van de week hebben we dat volgehouden met onze gesponsorde pakjes (ja, iedere dag een schone!) en extra shirts voor foto’s bij waterputten et cetera. Na dag 2 werd er binnen de fietsgroep al druk gespeculeerd met welk pakje we nu weer op de fiets zouden stappen. Als alle pakjes schoon en fris zijn, doneren we er een aantal aan het Kenyaanse MTB team!

Aangekomen in Nairobi werden we ontvangen door een uit de film weggelopen Mary Poppins- of Mrs. Robinson-achtige Nicky. Super-Engels, overenthousiast en al 40 jaar in Kenia. Zij bleek onze gastvrouw vanuit AMREF. Lief, geïnteresseerd en vol prachtige verhalen. De eerste nacht hebben we heel luxe doorgebracht in een guesthouse, waar we vóór de wekker ons bed uit werden geblazen door een moskee. Na een lange, warme busreis en een eerste sessie fietsen uitpakken en in elkaar zetten in de zinderende warmte is de eerste etappe van start gegaan. De etappe startte veelbelovend, de rijwind leek verkoelend en de eerste kennismaking met de Keniaanse bevolking en de omgeving waren overweldigend. Na 10 kilometer kreeg ik echter enorme buikkrampen en toen ik even wilde pauzeren om bij te komen, stond ik ineens kotsend naast mijn fiets. Gelukkig/helaas zat de AMREF dokter vlak achter me. Hij heeft me helaas gelijk van de weg gehaald. Doorrijden was geen optie. Daarmee kreeg ik de twijfelachtige eer de eerste uitvaller te zijn. Met tranen met tuiten en kotsmisselijk zat ik bij die lieve dokter in de auto, terwijl mijn fiets op de pickup werd gezet. Wat een deceptie.. De rest van dag 1 bestond uit spugen, een paar kleine beetjes proberen te eten en een emotioneel telefoongesprek met mijn kindjes. Kortom dag 1 viel een beetje in het water.

Na een redelijke nacht in een bizar hotelletje in het ‘stadje’ van Kibwezi, ben ik met frisse tegenzin aan de tweede etappe begonnen. Ik voelde me aardig, we begonnen vroeg in de ochtend, dus de temperatuur was goed te doen. Beetje laag in de energie, maar vol goede moed heb ik de eerste 10 kilometer afgelegd. Die vielen mee, maar daarna nam de hitte toe, kreeg ik het zwaar en stond ik 5 kilometer verderop toch weer kostend naast mijn fiets. Op mijn allerelegantst (lees als een slappe, bleke vaatdoek) werd ik weer opgepikt door dokter en pickup en lag ik even later de rest van de route half slapend in de Sweeper (de laatste auto van de colonne). De warmte bleef die dag toenemen en al snel was ik niet de enige uitvaller. Het dutje heeft me goed gedaan en tegen de tijd dat wij eindelijk bij ons logeeradres waren, had ik ook al weer wat praatjes. Aangekomen bleek mijn team, gehuld in het RAI fietspakje, in een idyllisch zwembad te liggen en ben ik er gelijk achteraan gedoken. Tot grote hilariteit haalde ik vervolgens een compleet doorweekte telefoon uit mijn achterzakje (na een dag bleek dat bellen en sms-en af en toe weer lukte, maar een nieuwe is wel wenselijk..). ’s Middags lekker een tukje gedaan en ’s avonds zowaar wat gegeten én binnengehouden.

Op advies van Gijs (de organisator) ben ik dag 3 niet opgestapt, om weer op krachten te komen voor de mooiste etappe van de week, etappe 4. Achteraf een uitstekende keuze, want na een lange busrit, bezoek aan een wildpark en gegijzelde fietsen (viel allemaal best mee) is de derde etappe op het heetst van de dag en veel later dan gepland van start gegaan. Deze zware etappe bergop kende vele wisselende gezichten: hete zon, stortregen en rode zandstormen. De etappe kenmerkte zich dan ook door bloed, zweet, veel tranen en een hoop zenuwen. De finish bleek ook nog eens 5 kilometer verder te liggen dan gepland. Die zenuwen waren er vooral bij de achterblijvers, gaan ze het halen voor het donker? Waar blijven de fietsers? Het was wel heel erg veel klimmen.. Uiteindelijk hebben slechts een bikkel of 15 de eindstreep gehaald (die hebben wij luid aangemoedigd bij de laatste meters) en de overige bikkels zijn op verschillende punten van de weg gehaald, onder luid tegensputteren. De emoties liepen bij de finish even hoog op als de modderpoelen diep waren. Tranen, welverdiende knuffels, gepaste trots op de prestaties en heel, heel veel modder.

Dag 4 beloofde de mooiste etappe te worden. 80 kilometer dalen én een bezoek aan een belangrijk project van AMREF. Vastbesloten was ik om dan toch eindelijk een etappe uit te rijden. De eerste 30 kilometers waren geweldig. Hard bergaf, eerst wat gespannen, maar al snel steeds relaxter en sneller! Ik zou er bijna in gaan geloven dat ‘down hill’ echt leuk is! Op zo’n 30 kilometer weken we ‘even’ af van de route om een project van AMREF te gaan bezoeken. De genoemde 2 kilometer, bleken 7 zware, stoffige kilometers heen en ook weer terug. Maar het Massai dorpje was de moeite waard! We waren bijzonder welkom en we hebben een goed idee gekregen van het goede werk van AMREF. Projecten rondom vrouwenbesnijdenis, seksuele voorlichting, water, hygiëne en het voorkomen van oogziekten. Maar ook het contact met de mensen, de enthousiaste kindjes en het uitproberen van de fietsen én de tandem! Vol van alle indrukken stapten we weer op de fiets. Het was inmiddels nóg warmer geworden. Het parcours werd zwaarder en het fijne harde dalen maakte plaats voor een vlakker en zwaarder parcours. Na totaal zo’n 50 kilometer was ik weer volledig uitgeput en om spugen te voorkomen heb ik besloten af te stappen. Om me deze keer niet volledig nutteloos te voelen, heb ik me opgeworpen als assistente van Wouter, onze fietsenmaker en daarmee steun en toeverlaat van alle deelnemers. Tientallen lekke banden die dag en ik heb wel honderden doornen uit banden staan pulken. De volgende dag ben ik dan ook niet zonder pincet op pad gegaan..De doornen hebben me de charmante bijnaam Doornroosje opgeleverd.

Dag 5 en dag 6 stonden in de boeken als zware dagen. Dag 5 ben ik maar gelijk gewapend met pincet in de technische wagen gestapt en dag 6 heb ik het tegen beter weten in nog 10 kilometer geprobeerd op de fiets. Behalve dat ik achterop de pickup een prachtig uitzicht had op de Keniaanse natuur, de wilde dieren en de vergezichten, heb ik me gelukkig ook weer nu nuttig kunnen maken. Dag 4, 5 en 6 is mijn fiets namelijk wel over de streep gekomen, omdat ik daar een van de andere fietsers gelukkig mee kon maken. Ondanks de teleurstelling van het niet fietsen, heb ik een superweek gehad!

De laatste dag was de kers op de taart. De beste sponsorwervers mochten de laatste kilometer per vliegtuig afleggen en kregen als toetje nog een rondleiding door de hangar en de radiokamer van de Flying Doctors. En daar besefte ik me ineens heel erg goed waarom ik ook al weer in Kenia was. Niet alleen maar om te fietsen, maar om te zien wat er met ons geld gebeurd en om een waardige ambassadeur van AMREF te worden. En dat is gelukt. Wat een prachtig goed doel!

Voor de oplettende thuisblijvers bleek het best moeilijk om de RAI fietsers er uit te halen in de filmpjes. Vandaar hieronder het bijbehorende pakje bij de film van de dag!

Dag 1:De Start van de Eerste Kenya Classic

Dag 2: Het Groene \’Leger\’ en de Baobab\’s

Dag 3: Op bezoek bij de Masai

Dag 4: Het Ultieme Stukje van deze Trip

Dag 5: Elke Avond weer een Gespreid Bedje

Dag 6: Het Is Echt Bijzonder

Video – Etappe 6 – Het Is Echt Bijzonder

Richard — Sat, 29 Oct 2011 08:10:38 +0000

De finish gehaald

Richard — Fri, 28 Oct 2011 19:53:36 +0000

We hebben een topdag gehad. Het was wel een zware klim deze 70 km. We hebben vandaag ook een schooltje bezocht en een waterput, beide projecten van amref. Heel bijzonder. De finish hebben we gehaald. Met een enorm voldaan gevoel … Continue reading →

Video – etappe 5 – Elke avond weer een gespreid bedje

Richard — Fri, 28 Oct 2011 10:42:18 +0000

85.000 Euro

Richard — Fri, 28 Oct 2011 05:30:22 +0000

WDW.e hebben als rai team het meeste geld opgehaald met een bedrag van meer dan 85.000 euro. Veel dank aan alle sponsors. We zijn onder de indruk van alles wat we zien en waar het geld naar toe gaat. Ondertussen hebben we vandaag zo n 25 fietsbanden verwisseld. We zitten nu in een mooi kamp. Kijk vooral naar het filmpje van vandaag.

Door Katelijn

Video – Etappe 4 – Het Ultieme Stukje van deze Trip

Richard — Thu, 27 Oct 2011 09:01:26 +0000

Tussen de giraffen

Richard — Thu, 27 Oct 2011 05:49:40 +0000

We hebben gisteren een fantastische dag gehad. Diverse landschappen, veel masai stammen, bezoek gebracht aan medisch centrum van amref en later op de dag fietsten we tussen de zebra s en een kudde van 15 giraffen. Gelukkig hebben we helden in banden plakken in ons midden. De laatste 10 km hebben we 13 banden verwisseld! Groet van ons allen om 6.00 uur s ochtends in een masai dorp.

we hebben trouwens 95 km gefietst in de zinderende hitte van zo n 35 graden.

Door Katelijn

Video – Etappe 3 – Op Bezoek bij de Masai

Richard — Wed, 26 Oct 2011 09:29:21 +0000

Op visite bij de Massai

Richard — Wed, 26 Oct 2011 08:23:55 +0000

Warm welkom bij de Massai met traditionele dans van de krijgers. We krijgen voorlichting over moeder/kind zorg, aidsvoorlichting en tegengaan van besnijdenis..

Door Dorien

Slapen in survival kamp

Richard — Wed, 26 Oct 2011 07:34:49 +0000

Na een goede nacht in ‘t survivalcamp, maken we ons op voor een lange tocht bergaf.. Dat moet op techniek.. Tussendoor bezoeken we een van AMREFs projecten!

Door Dorien

Kilimanjaro

Richard — Tue, 25 Oct 2011 19:03:49 +0000

Alle gestarte RAIrijders hebben deze zware etappe uitgereden.. Oranje stuifzand, wasborden en ‘n zware beklimming vd Kilimanjaro.. Zometeen welverdiende rust..

Door Dorien

Verslag dag 2 door Katelijn

Richard — Tue, 25 Oct 2011 14:19:08 +0000

Hier een bericht van ons op dag twee in kenia. Het is bijna tien uur hier en iedereen ligt helemaal uitgeteld op bed van de indrukken, het fietsen en de warmte. Het was hier vandaag in kibwesi zo’n 36 graden en dat was best even wennen. Het meest bijzonder waren de kinderen die met ons mee renden uit de dorpen en ons met een stralende lach aankeken en toezwaaiden. 99 blanke fietsers in een apepakkie hebben ze natuurlijk nog nooit gezien. Vandaag 22 km gefietst, morgen het drie dubbele!

Fietsen weer terug

Richard — Tue, 25 Oct 2011 14:17:55 +0000

Fietsen terug na veel praten..in de volle zon gestart.. Route vandaag vooral klimmen, in de stromende regen.. Duimen dat iedereen voor t donker binnen is..

Door Dorien

Gegijzelde fietsen

Richard — Tue, 25 Oct 2011 13:22:32 +0000

Staan in de middle of nowhere omdat de fietsen zijn gegijzeld.. Er wordt druk onderhandeld.. Keep you posted..

Door Dorien

Video – Etappe 2 – Het Groene ‘Leger’ en de Baobab’s

Richard — Tue, 25 Oct 2011 09:38:38 +0000

Video – Etappe 1 – De Start van de Eerste Kenya Classic

Richard — Mon, 24 Oct 2011 09:52:33 +0000

We zijn in Kenya

Richard — Sat, 22 Oct 2011 19:00:19 +0000

Schiphol viel mee (best snel), de vlucht was super (dank KLM!) en Nairobi is donker..Fietsdozen op ‘n gepantserde truck..Op naar ons ‘hotel’, we zijn benieuwd.. Eerst betalen voor de service en dan zelf snel nog even 10 tassen de bus … Continue reading →

Sponsor ons en maak kans op een Merida Mountainbike t.w.v € 1400!!

Martine — Mon, 17 Oct 2011 08:52:07 +0000

Als je vóór 1 november meer dan 25 euro
sponsort, dan maak je kans op een
Merid a Mountainbike t.w.v. €1400 euro!

Klik hier en sponsor nu! Samen maken wij ons sterk voor betere gezondheid in Afrika!

ps: volgende week kun je me trouwens ook live volgen tijdens de tocht op www.kenyaclassic.com

Het is bijna zover…

Katelijn — Sun, 16 Oct 2011 18:07:25 +0000

Nog een kleine week… Volg ons tijdens ons avontuur door de pagina te ‘liken’ op facebook RAIfietstvoorAMREF. Als de satelietverbinding het toelaat , plaatsen we iedere dag foto’s en een flimpje van ons avontuur! Via www.kenyaclassic.com kun je ons anders ook volgen.

Enne… sponsoren kan nog steeds! Help ons om met alle deelnemers op € 600.000 uit te komen.

Maandagochtend, 17 oktober, 10.00 uur item bij programma Koffietijd op RTL4 over Kenya Classic en AMREF.

Fietsen op klompen in Las Vegas

Marlies — Thu, 13 Oct 2011 05:20:28 +0000

Tijdens IMEX America in Las Vegas, zag ik vandaag even de kans om een kleine training in te lassen…op klompen!

Mountainbiker besprongen door antilope

Katelijn — Tue, 11 Oct 2011 11:08:14 +0000

Pas op: overstekend wild!

http://www.telegraaf.nl/buitenland/10704720/__Mountainbiker_besprongen__.html?sn=buitenland

Een aantal trainingen op een rij

Marlies — Fri, 07 Oct 2011 20:23:05 +0000

Afgelopen weken heb ik weer hard getraind, maar de spanning stijgt nu echt; ben ik fit genoeg? Regen komende week, betekent dat fietsen in de klei? Gaan er echt wilde honden achter mijn fiets aan rennen? Is er nog tijd/gelegenheid genoeg om te trainen aangezien ik komende week in Las Vegas ben voor het werk, en zes dagen later vlieg ik al naar Kenia!

Hier een aantal trainingen op een rij:

22 september: 61 km op de donderdag avond samen met het RAI team

24 september: Rondje Gooi; bordje gemist en onderweg lang staan kletsen bij vrienden in Naarden.

29 september: te laat voor de training met het RAI team, besloten hen tegemoet te fietsen.

2 oktober: Op de koffie bij Hans Bakker, directeur Amsterdam RAI, en vervolgens nog een klein rondje gefietst in de buurt. Wederom een route bordje gemist, waar ik achter kwam toen ik Utrecht binnen fietste.

Koffie drinken bij Hans Bakker, directievoorzitter Amsterdam RAI

Katelijn — Tue, 04 Oct 2011 08:43:08 +0000

Na eerst zondag 2 oktober vanaf 9.00 uur 50 km gefietst te hebben, hebben we daarna met het RAI- fietsteam koffie gedronken bij Hans Bakker, directievoorzitter Amsterdam RAI. Deze temperaturen lijken misschien een beetje op de temperaturen die we gaan tegenkomen in Kenia.

Steun AMREF! Kom naar het Diner Dansant op vrijdag 30 september in Amsterdam Roest!

Sjoukje — Mon, 12 Sep 2011 20:15:10 +0000

Kosten:
Diner € 25,- (waarvan €10,- voor AMREF)

Route:
Einde Czaar Peter Straat links (vanuit Centrum komend), huisnummer 213

Parkeren:
Parkeergelegenheid volop, parkeren kost wel €2,50 per uur met een maximum van €12,50

Openbaar Vervoer:
Tram 10 of 26. Bus 43

Wat wordt er o.a. geveild: